جدید از امروز در پرامپت می میتونید ویدیو بسازید! با بهترین مدلهای ساخت ویدیو: Seedance 2.5، Kling 4 و Omni 1.1 ببین ←
پرامپت می پرامپت می
اپلیکیشن

لطفا تا نمایش پیام موفقیت از صفحه خارج نشوید

در این پرامپت عکس هوش مصنوعی در حال نواختن سه تار هستید با افکت نقاشی ناتمام

مخصوص مرد

توضیح پرامپت تصویری:

در این پرامپت عکس هوش مصنوعی در نقش یک نوازنده با یک حالت موسیقیایی آرام، اصیل و درون‌نگر و با سری پایین در حال نواختن سه تار هستید. پایین تصویر مثل یک نقاشی ناتمام رنگ ها نیمه کاره مانده اند. 

✅ این پرامپت عکس مخصوص ChatGPT است و بقیه مدلها غیرفعال هستند.

عکست رو بساز

عکست را انتخاب کن و مدل را بزن؛ چند دقیقه بعد نتیجه در «عکس‌های من» آماده است.

1

عکست رو انتخاب کن

از کتابخانه عکس‌هات یک عکس برای این پرامپت انتخاب کن. عکس‌ها ذخیره می‌مونن و برای پرامپت‌های بعدی هم قابل انتخاب‌اند.

2

مدل هوش مصنوعی رو انتخاب کن

هر مدل نتیجه‌ی متفاوتی داره و گران‌تر لزوماً بهتر نیست. اول ارزان‌تر رو امتحان کن.

پرامپت اصلی

Create a vertical 3:4 portrait composition (width:height) featuring only the musician.
Use the uploaded face reference as the definitive identity reference and the uploaded style reference only for the musician’s pose, composition, palette, lighting, and painterly brushwork.
Identity preservation: absolute priority. The musician must be unmistakably the exact same individual shown in the face reference. Preserve their exact facial structure, proportions, eyes, eyebrows, nose, lips, cheeks, jawline, chin, natural asymmetries, skin tone, facial hair, distinctive features, and exact apparent age. Do not beautify, idealize, symmetrize, age, de-age, normalize, or redesign the face.
Age preservation is part of identity preservation. Do not add or exaggerate wrinkles, forehead lines, crow’s feet, under-eye bags or hollows, nasolabial folds, sagging skin, sunken cheeks, gauntness, age spots, facial fatigue, or weathered skin. The subject must not appear older, more tired, frail, rugged, or worn than in the face reference.
The style reference must have zero influence on facial anatomy, identity, or apparent age. If artistic style conflicts with facial likeness, identity preservation takes priority.
Closely follow the style reference: a solo musician playing setar (سه‌تار), the traditional Persian long-necked plucked string instrument, framed approximately waist/upper-thigh up, body slightly turned, head gently tilted downward and forward, lowered gaze, and a calm introspective expression.
The musician is seated in a natural, relaxed traditional Persian setar-playing posture, with the upper body slightly turned, shoulders relaxed, and head gently inclined toward the instrument.
Position the setar naturally across the musician’s lap, with its small pear-shaped resonating body resting near the upper thigh and its long, slender neck extending diagonally upward toward the musician’s left side.
The instrument should be held at a comfortable diagonal angle, allowing the musician to maintain a relaxed posture while playing.
The setar must have the authentic proportions and construction of a traditional Persian setar: a relatively small, elongated pear-shaped wooden resonating body, a long and narrow neck, four strings arranged in three courses, movable tied frets, a small bridge, and traditional tuning pegs.
The instrument should feature a delicately crafted wooden soundboard and a rounded wooden resonating body, with subtle natural wood grain and restrained highlights.
Preserve the characteristic small body and long, slender neck of the Persian setar. The instrument must not resemble a guitar, tar, tanbur, oud, or other string instrument.
The setar should appear handcrafted from warm, natural wood, with muted ochre, soft beige, and restrained rusty earth tones that harmonize with the overall painterly illustration style.
The musician’s left hand naturally supports the long neck of the setar, with the fingers gently curved over the frets in a believable traditional playing position.
The left thumb rests naturally behind the neck, while the fingertips make realistic contact with the strings and frets.
Maintain anatomically accurate finger proportions, natural spacing, relaxed wrist alignment, and believable hand positioning.
The musician’s right hand rests naturally over the setar’s soundboard, with the index finger positioned to pluck the strings using the traditional Persian setar-playing technique.
The right hand should appear relaxed and controlled, with the index finger gently curved and the other fingers naturally positioned near the soundboard.
The musician plays the setar primarily using the fingernail of the right index finger, without a separate plectrum or guitar pick.
The right wrist remains relaxed, and the hand should suggest a delicate, controlled plucking movement rather than exaggerated strumming.
Both hands must remain anatomically natural and technically believable, with realistic finger placement and physical contact with the instrument.
The musician should appear genuinely engaged in playing the setar, with a relaxed, authentic, and introspective musical posture.
The setar should remain clearly recognizable and visually prominent without dominating the composition or obscuring the musician’s face.
Preserve the face’s exact appearance and natural proportions. Do not distort, reshape, or obscure the face to accommodate the instrument or playing posture.
Use contemporary expressive figurative illustration with loose dry brushwork, gestural sketch lines, charcoal-like hatching, broken edges, matte texture, selective detail, and an intentionally unfinished editorial quality.
Keep the face cleaner, softer, controlled, and likeness-focused with minimal hatching. Do not apply distressed texture, harsh charcoal lines, broken strokes, or aging effects to the face. Preserve the facial volume, skin smoothness, under-eye appearance, and exact age cues visible in the face reference.
Let the clothing, hands, setar, and lower body progressively dissolve into looser unfinished strokes.
Hands and fingers must remain anatomically natural, with believable contact between the fingers, strings, and instrument.
Maintain sufficient structural detail in the setar to preserve its recognizable traditional Persian form, even as its outer edges dissolve into expressive, unfinished brushwork.
The musician wears a loosely draped muted brick-red shawl over the shoulders, falling naturally along the sides without covering most of the torso.
The shawl must not interfere with the musician’s natural setar-playing posture or obscure the instrument, hands, or face.
Use a limited muted palette of pale brick red, burnt terracotta, rusty earth tones, warm gray, charcoal black, soft beige, ochre, and gentle cream highlights. No vivid colors, strong blues, or greens.
The setar should feature warm, muted natural wood tones that harmonize with the overall palette, with restrained ochre and soft beige highlights defining its small pear-shaped body and long, slender neck.
The background must be plain medium warm gray with generous negative space, simple and unobtrusive, keeping all visual attention on the musician.
Maintain a quiet, introspective, artistic, slightly melancholic atmosphere.
Avoid: altered facial identity, older-looking face, added wrinkles, deeper facial lines, sunken cheeks, under-eye aging, sagging or weathered facial skin, generic replacement face, photorealistic rendering, malformed hands, extra fingers, duplicated limbs, incorrect setar anatomy, oversized resonating body, guitar-like body proportions, tar-like double-bowl body, incorrect number of strings, excessively wide neck, incorrect instrument orientation, vertically positioned setar, guitar-like strumming posture, guitar pick, external plectrum, incorrect finger placement, unnatural wrist angles, exaggerated arm gestures, distorted instrument body, duplicated instruments, missing frets, incorrect tuning pegs, unrealistic string arrangement, saturated colors, distracting background elements, text, signatures, logos, and watermarks.

ترجمه پرامپت

برای نتیجه بهتر همان پرامپت اصلی را کپی کنید؛ این ترجمه فقط برای فهمیدن محتوای پرامپت است.

یک ترکیب‌بندی پرتره عمودی ۳:۴ (عرض:ارتفاع) ایجاد کنید که فقط نوازنده را نشان دهد.

از مرجع چهره آپلود شده به عنوان مرجع هویت قطعی و از مرجع سبک آپلود شده فقط برای ژست، ترکیب‌بندی، پالت رنگ، نورپردازی و قلم‌موهای نقاشی نوازنده استفاده کنید.

حفظ هویت: اولویت مطلق. نوازنده باید بدون شک دقیقاً همان فردی باشد که در مرجع چهره نشان داده شده است. ساختار دقیق صورت، تناسبات، چشم‌ها، ابروها، بینی، لب‌ها، گونه‌ها، خط فک، چانه، عدم تقارن‌های طبیعی، رنگ پوست، موهای صورت، ویژگی‌های متمایز و سن ظاهری دقیق او را حفظ کنید. صورت را زیباسازی، ایده‌آل‌سازی، متقارن‌سازی، پیرسازی، کاهش سن، عادی‌سازی یا طراحی مجدد نکنید.

حفظ سن بخشی از حفظ هویت است. چین و چروک، خطوط پیشانی، خطوط پنجه کلاغی، کیسه‌های زیر چشم یا گودی، چین‌های بینی-لبی، پوست آویزان، گونه‌های فرورفته، لاغری، لکه‌های پیری، خستگی صورت یا پوست فرسوده را اضافه یا اغراق نکنید. سوژه نباید پیرتر، خسته‌تر، ضعیف‌تر، زمخت‌تر یا فرسوده‌تر از آنچه در تصویر چهره نشان داده شده، به نظر برسد.

مرجع سبک نباید هیچ تأثیری بر آناتومی صورت، هویت یا سن ظاهری داشته باشد. اگر سبک هنری با شباهت چهره در تضاد باشد، حفظ هویت در اولویت قرار می‌گیرد.

به دقت از مرجع سبک پیروی کنید: یک نوازنده تک‌نواز در حال نواختن سه‌تار (ساز زهی سنتی ایرانی با گردن بلند)، تقریباً کمر/ بالای ران رو به بالا، بدن کمی چرخیده، سر به آرامی به سمت پایین و جلو خم شده، نگاه پایین و حالتی آرام و درون‌گرا.

نوازنده در حالت طبیعی و آرام نواختن سه‌تار سنتی ایرانی نشسته است، با بالاتنه کمی چرخیده، شانه‌ها شل و سر به آرامی به سمت ساز متمایل است.

سه‌تار را به طور طبیعی روی پای نوازنده قرار دهید، به طوری که بدنه کوچک گلابی شکل آن در نزدیکی بالای ران قرار گرفته و گردن بلند و باریک آن به صورت مورب به سمت بالا و سمت چپ نوازنده امتداد یابد.

ساز باید با زاویه مورب راحت نگه داشته شود تا نوازنده بتواند در حین نواختن، حالت راحتی داشته باشد. سه‌تار باید تناسبات و ساختار اصیل سه‌تار سنتی ایرانی را داشته باشد: یک بدنه رزونانس چوبی نسبتاً کوچک و کشیده به شکل گلابی، یک دسته بلند و باریک، چهار سیم که در سه دسته قرار گرفته‌اند، پرده‌های متحرک بسته، یک خرک کوچک و گوشی‌های کوک سنتی.

این ساز باید دارای یک صفحه صدای چوبی ظریف و یک بدنه رزونانس چوبی گرد، با رگه‌های ظریف چوب طبیعی و هایلایت‌های مهار شده باشد.

بدنه کوچک و دسته بلند و باریک سه‌تار ایرانی را حفظ کند. این ساز نباید شبیه گیتار، تار، تنبور، عود یا سایر سازهای زهی باشد.

سه‌تار باید دست‌ساز از چوب طبیعی گرم، با رنگ‌های اخرایی ملایم، بژ ملایم و رنگ‌های خاکی زنگ‌زده مهار شده به نظر برسد که با سبک کلی تصویرسازی نقاشی هماهنگ باشد.

دست چپ نوازنده به طور طبیعی دسته بلند سه‌تار را نگه می‌دارد و انگشتان به آرامی روی پرده‌ها در یک موقعیت نواختن سنتی باورپذیر خم می‌شوند. انگشت شست چپ به طور طبیعی پشت دسته قرار می‌گیرد، در حالی که نوک انگشتان با سیم‌ها و پرده‌ها تماس واقعی برقرار می‌کنند.

نسبت‌های دقیق آناتومیکی انگشتان، فاصله طبیعی، تنظیم راحت مچ دست و موقعیت دست باورپذیر را حفظ کنید.

دست راست نوازنده به طور طبیعی روی صفحه صدای سه‌تار قرار می‌گیرد و انگشت اشاره برای ضربه زدن به سیم‌ها با استفاده از تکنیک سنتی نواختن سه‌تار ایرانی قرار می‌گیرد.

دست راست باید آرام و کنترل شده به نظر برسد، انگشت اشاره به آرامی خمیده و انگشتان دیگر به طور طبیعی نزدیک صفحه صدا قرار گیرند.

نوازنده سه‌تار را عمدتاً با استفاده از ناخن انگشت اشاره راست، بدون مضراب یا پیک گیتار جداگانه می‌نوازد.

مچ دست راست آرام می‌ماند و دست باید به جای مضراب زدن اغراق‌آمیز، حرکت ضربه زدن ظریف و کنترل شده را نشان دهد.

هر دو دست باید از نظر آناتومیکی طبیعی و از نظر فنی باورپذیر باقی بمانند، با قرار دادن انگشتان واقعی و تماس فیزیکی با ساز.

نوازنده باید واقعاً درگیر نواختن سه‌تار، با یک حالت موسیقیایی آرام، اصیل و درون‌نگر به نظر برسد. سه‌تار باید به وضوح قابل تشخیص و از نظر بصری برجسته باقی بماند، بدون اینکه بر ترکیب‌بندی غلبه کند یا چهره نوازنده را مبهم کند.

ظاهر دقیق و تناسبات طبیعی چهره را حفظ کنید. برای تطبیق با ساز یا حالت نوازندگی، چهره را تحریف، تغییر شکل یا مبهم نکنید.

از تصویرسازی فیگوراتیو رسا و معاصر با قلم‌موهای خشک و آزاد، خطوط طراحی ژست‌گونه، هاشورهای زغالی، لبه‌های شکسته، بافت مات، جزئیات انتخابی و کیفیت ویرایشی عمداً ناتمام استفاده کنید.

چهره را با حداقل هاشور، تمیزتر، نرم‌تر، کنترل‌شده‌تر و متمرکز بر شباهت نگه دارید. از بافت‌های نامناسب، خطوط زغالی خشن، ضربات شکسته یا جلوه‌های پیری روی صورت استفاده نکنید. حجم صورت، صافی پوست، ظاهر زیر چشم و نشانه‌های دقیق سن را که در مرجع چهره قابل مشاهده هستند، حفظ کنید.

اجازه دهید لباس، دست‌ها، سه‌تار و پایین تنه به تدریج در ضربات آزادتر و ناتمام حل می‌شود.

دست‌ها و انگشتان باید از نظر آناتومی طبیعی باقی بمانند و تماس باورپذیر بین انگشتان، سیم‌ها و ساز برقرار باشد.

جزئیات ساختاری کافی را در سه‌تار حفظ کنید تا فرم سنتی ایرانی قابل تشخیص آن حفظ شود، حتی اگر لبه‌های بیرونی آن به قلم‌موکاری رسا و ناتمام تبدیل شود.

نوازنده شالی به رنگ قرمز آجری و مات و گشاد روی شانه‌ها می‌پوشد که به طور طبیعی در امتداد طرفین قرار می‌گیرد بدون اینکه بیشتر تنه را بپوشاند.

شال نباید با حالت طبیعی نوازندگی سه‌تار نوازنده تداخل داشته باشد یا ساز، دست‌ها یا صورت را مبهم کند.

از یک پالت رنگی محدود و مات از قرمز آجری کم‌رنگ، سفالی سوخته، رنگ‌های خاکی زنگ‌زده، خاکستری گرم، مشکی زغالی، بژ ملایم، اخرایی و هایلایت‌های کرم ملایم استفاده کنید. از رنگ‌های زنده، آبی یا سبز پررنگ استفاده نکنید. سه‌تار باید دارای تُن‌های گرم و ملایم چوب طبیعی باشد که با پالت کلی هماهنگ باشد، به همراه رنگ‌های اُکر ملایم و هایلایت‌های بژ ملایم که بدنه کوچک گلابی شکل و دسته بلند و باریک آن را مشخص می‌کنند.

زمینه باید خاکستری ساده و گرم متوسط با فضای منفی فراوان، ساده و بدون جلب توجه باشد و تمام توجه بصری را به نوازنده معطوف کند.

فضایی آرام، درونگرا، هنری و کمی مالیخولیایی را حفظ کنید.

از موارد زیر اجتناب کنید: تغییر هویت چهره، چهره مسن‌تر، چین و چروک‌های اضافه، خطوط عمیق‌تر صورت، گونه‌های گود رفته، پیری زیر چشم، افتادگی یا فرسودگی پوست صورت، چهره مصنوعی عمومی، رندر فتورئالیستی، دست‌های بدشکل، انگشتان اضافی، اندام‌های کپی، آناتومی نادرست سه‌تار، بدنه طنین‌انداز بزرگ، تناسبات بدنه شبیه گیتار، بدنه دو کاسه شبیه تار، تعداد نادرست سیم‌ها، دسته بیش از حد پهن، جهت نادرست ساز، سه‌تار عمودی، حالت مضراب زدن شبیه گیتار، پیک گیتار، مضراب خارجی، قرارگیری نادرست انگشت، زوایای غیرطبیعی مچ دست، حرکات اغراق‌آمیز بازو، بدنه ساز تحریف شده، سازهای کپی، فرت‌های گم شده، کوک‌های نادرست، تنظیم غیرواقعی سیم‌ها، رنگ‌های اشباع، عناصر پس‌زمینه حواس‌پرت‌کن، متن، امضا، لوگو و واترمارک.


پرامپت های مرتبط

دیدگاهی برای این پرامپت ثبت نشده است :(

نظرت رو راجع به این پرامپت بهمون بگو

برای گرفتن بهترین نتیجه، این نکات رو رعایت کن:

رعایت این موارد باعث می‌شه هوش مصنوعی نتیجه‌ی دقیق‌تر و طبیعی‌تری تولید کنه.

گوگل نانو بنانا:

این نسخه، ورژن اولیه نانوبنانای گوگل (Nano Banana) است که کیفیت بسیار خوبی در تولید تصاویر دارد و برای بیشتر پرامپت ها گزینه‌ای مناسب محسوب می‌شود.

چت جی پی تی 2:

این نسخه از هوش مصنوعی ChatGPT Image نسخه 2 محصول شرکت OpenAI استفاده میکنه که یکی از موتورهای قوی برای ساخت عکس است و دقت بالایی در تولید عکس داره. و به خوبی از متن فارسی درون عکس پشتیبانی میکنه.

گوگل نانو بنانا 2:

این نسخه از جدیدترین ورژن هوش مصنوعی گوگل یعنی نانوبنانا 2 استفاده می‌کند که کیفیت بالاتری در خروجی تصاویر ارائه می‌دهد و به‌طور کامل از متن فارسی در پرامپت‌ها پشتیبانی می‌کند. رزولوشن عکس در این نسخه 2K هست.

کدومو انتخاب کنم؟

متن کپی شد ✅